Emre Kalkan'ın ilk uzun metraj filmi, büyüdüğü İstanbul mahallesinin dar sokaklarında, çoğunluğu profesyonel olmayan oyuncularla çekildi. Film, festival gösterimlerinde seyircilerden ve eleştirmenlerden büyük ilgi gördü. Kalkan'la, kısıtlı bir bütçeyle çekilen filmin perde arkasını, komşularını kameranın önüne geçirme sürecini ve ilk filmin yarattığı baskıyı konuştuk. Söyleşinin tamamını videomuzda izleyebilirsiniz.
Bu yazıda
- Mahalleden sete
- Profesyonel olmayan oyuncularla çalışmak
- Festival yolculuğu ve sonrası
Mahalleden sete
Kalkan, filmin fikrinin büyüdüğü mahalleye yıllar sonra geri dönmesiyle ortaya çıktığını anlatıyor. Sokaklar tanıdık, ama insanlar değişmiş; bu dönüşüm, filmin temel duygusunu oluşturmuş. Çekimler için özel bir plato kurmak yerine, gerçek evlerin içinde çalışmışlar. Komşuları, kamerayı önce şüpheyle karşılamış, sonra çayını getirip set ekibinin bir parçası olmuş.
Setteki en büyük zorluklardan biri, mahalle yaşantısını bozmadan çekim yapmak olmuş. Yemek saatleri, ezan vakitleri ve okul çıkışları, günlük planı belirlemiş. Kalkan, bunun filme sıra dışı bir gerçeklik kattığını düşünüyor. Ona göre bir çocuğun bisikletle geçmesi ya da bir komşunun balkondan seslenmesi, senaryoya yazılsa bu kadar doğal olmazdı.

Kamerayı kendi mahallemize çevirdiğimizde, herkes birden hikâyesini anlatmak istedi.
Selin Demir
Profesyonel olmayan oyuncularla çalışmak
Profesyonel olmayan oyuncularla çalışmak, Kalkan için hem bir risk hem de büyük bir fırsat olmuş. Oyuncular, kamera önünde ne yapacaklarını bilmedikleri için rol yapmak yerine kendi hâllerinde kalmış. Yönetmen, sahneleri çok fazla tekrar etmemeye özen göstermiş; çünkü ilk denemelerdeki doğallık sonradan kaybolabiliyormuş. Bu nedenle bazı sahneler yalnızca bir ya da iki kez çekilmiş.
Prova yerine birlikte sohbet ederek hazırlanmışlar. Oyuncular senaryoyu okumak yerine sahnelerin ne anlattığını dinlemiş ve kendi cümleleriyle ifade etmiş. Kalkan, bu yöntemin kimi zaman senaryodan uzaklaşmaya yol açtığını, ama sonucun hep daha içten olduğunu belirtiyor. Bir oyuncunun ilk kez kendisini perdede gördüğü an ise unutulmazmış.
Festival yolculuğu ve sonrası
Filmin festival yolculuğu, beklenmedik bir şekilde başlamış. Yönetmen, filmi küçük bir yarışmaya gönderirken büyük beklentileri olmadığını söylüyor. Ancak ilk gösterimden sonra gelen olumlu tepkiler, diğer festivallerin kapısını açmış. Her gösterimde farklı bir izleyici kitlesiyle karşılaşmak, ona filmin yeni yönlerini göstermiş. Özellikle genç izleyicilerin sorduğu sorular, mahalleye başka bir gözle bakmasını sağlamış.
| Konu | Söyleşi |
|---|---|
| Öne çıkanlar | söyleşi, sinema, film festivali |
| Okuma süresi | 6 dakika |
| Hazırlayan | Selin Demir |
Öne çıkan noktalar
- Film, yönetmenin büyüdüğü İstanbul mahallesinde gerçek evlerde çekildi.
- Profesyonel olmayan oyuncular, doğal performanslarıyla filme içtenlik kattı.
- Festival yolculuğu beklenmedik biçimde başladı ve yeni projeye güven verdi.
Festival sonrası dönem, Kalkan'ın kendi tabiriyle “inişli çıkışlı” geçmiş. İkinci filmin fikirleri için baskı hissetmiş ama aynı zamanda yeni bir özgüven kazanmış. Genç yönetmenlere önerisi ise kendi hikâyelerine güvenmeleri. Söyleşinin tamamını videomuzda izleyebilir, filmin çekim sürecinden fotoğraflara göz atabilirsiniz. Filmin yakında yeni gösterim tarihleri duyurulacak; takvimi sayfamızdan takip edebilirsiniz.




































































Yorum Yap