Açıklama
Kopenhag’da kâğıt restorasyonu yapan Astrid, bir müşterinin getirdiği ceviz çekmecenin gizli bölmesinde kurdeleyle bağlanmış otuz yedi mektup bulur. Mektupların hepsi aynı imzayı taşır: Vibeke. Hiçbiri postaya verilmemiştir. Kuzey Denizi’ndeki bir fener adasında, 1970’lerin sert kışlarında yazılan bu satırlar, kocasının sessizliğine, adanın yalnızlığına ve gönderemediği bir çocuğa dairdir. Astrid mektupların sahibini aradıkça kendi annesiyle arasındaki mesafeyi de ölçmeye başlar.
Kitapçının notu
Mareike Søndergaard‘ın bu romanı, iki zaman diliminde gidip gelen yapısına rağmen hiç yormuyor; mektup bölümleri ayrı bir yazı karakteriyle dizilmiş, okuma keyfi çok yüksek. Deniz Atakul‘un çevirisi İskandinav soğukluğunu korurken Türkçenin sıcaklığını eksik etmiyor. Ciltli baskı, kâğıt dokulu bir sırt ve mektup zarfı biçiminde bir ayraçla geliyor; koleksiyon seven okurlarımızın gözdesi.
Okur kulübümüzden: Mektup kulübümüzün üyeleri bu romanı okuduktan sonra birbirlerine postayla gerçek mektuplar göndermeye başladı. Bir kitabın okurlarını yeniden kâğıda ve mürekkebe döndürmesi, bizim için en güzel övgü.
Kimler sevecek?
- Mektup romanlarına ve kayıp belgelerin peşine düşen hikâyelere bayılanlar
- Kuzey edebiyatının sakin, hüzünlü atmosferini sevenler
- Anne-kız ilişkisi üzerine düşündüren kitaplar arayanlar

































































Esin K. (doğrulanmış kullanıcı) –
Annemle aramdaki her şeyi yeniden düşündürdü. Son mektubu okuyunca kitabı kapatıp yarım saat oturdum.
Tolga Ç. (doğrulanmış kullanıcı) –
Ciltli baskısı çok şık ama biraz ağır; yatakta okurken bileğim yoruldu, o kadar.
Burcu M. (doğrulanmış kullanıcı) –
Mektup bölümlerini sesli okudum, sanki Vibeke yanımda oturuyordu. Çeviri çok akıcı.