Açıklama
Dünya’dan ayrılan son göç gemilerinin üzerinden üç yüz yıl geçmiştir. Güneş sisteminin kıyısındaki terk edilmiş Halkyon İstasyonu’nda hurda toplayan Niko ve kız kardeşi Thalia, bir gün paslı bir kargo bölmesinde hâlâ çalışan bir yıldız haritası cihazı bulur. Haritada hiçbir kayıtta geçmeyen bir rota işaretlidir; rotanın sonunda ise ilk göç filosundan kaybolan geminin son sinyali. Kardeşler, istasyonun yaşlı mühendisi Dora ve huysuz bir bakım robotuyla birlikte, kimsenin geri dönmediği karanlığa doğru yola çıkar.
Kitapçının notu
Teodor Valsamakis, sert bilimkurgunun teknik ayrıntılarını sıcak bir aile hikâyesiyle harmanlıyor. Gemi içindeki gündelik hayat, yemek sıraları, tamir edilen pompalar o kadar iyi kurulmuş ki uzayın soğukluğunu değil, bir evin sıcaklığını hissediyorsunuz. Melis Önal‘ın çevirisi teknik terimleri sade tutarak okumayı kolaylaştırıyor. Bilimkurguya yeni başlayan okurlara gönül rahatlığıyla önerdiğimiz bir kitap.
Okuma önerisi: Bilimkurgunun teknik yanından çekinen okurlarımıza önce gemi içindeki gündelik hayatı anlatan ikinci bölümü okumalarını öneriyoruz. Kardeşlerin mutfakta tartıştığı o sahne, kitabın bütün sıcaklığını tek başına gösteriyor.
Kimler sevecek?
- Uzay yolculuğu ve keşif temalı bilimkurgu sevenler
- Kardeş ilişkisi güçlü macera hikâyeleri arayanlar
- Bilimkurguya sıcak bir kapıdan girmek isteyen yeni okurlar
































































Nazlı İ. (doğrulanmış kullanıcı) –
Bilimkurgu okumazdım, bu kitapla başladım. Kardeşlerin ilişkisi çok dokunaklı.
Ahmet K. (doğrulanmış kullanıcı) –
Bakım robotu Kiko kitabın yıldızı! Teknik kısımlar bile çok anlaşılır yazılmış.