Açıklama
Yirmi iki yıl önce bir ekim sabahı köyünden ayrılan Feraye, babasının cenazesi için dönmek zorunda kaldığında kestane ağaçları yine yaprak döküyordur. Yamaçtaki ahşap ev, yıllardır kimsenin dokunmadığı arı kovanları ve eski aşkı Haluk’un işlettiği küçük değirmen ona aynı soruyu sorar: Gitmek mi cesaretti, kalmak mı? Bir haftalığına geldiği köyde mevsim uzar, yağmur dinmez, Feraye ise babasının defterlerinde kendisine bıraktığı yarım bir hikâyeyi tamamlamaya koyulur.
Mürekkep’ten not
Nesrin Kalafatoğlu‘nun üçüncü romanı, sonbaharın bütün tonlarını taşıyor: ıslak toprağın, sobada çatlayan kestanenin, sisin içinden gelen kilise çanının. Roman bir aşk hikâyesi olarak başlıyor, ama kitabın kalbinde bir baba ile kızın hiç yapamadığı konuşma var. Ekim ayında rafa geldi ve ilk haftasında vitrinimizin başköşesine yerleşti; okur kulübümüzün kasım kitabı da bu.
Okuma önerisi: Bu kitabı bir hafta sonuna sıkıştırmak yerine akşamları birkaç bölüm okuyarak ağır ağır ilerlemenizi öneriyoruz. Feraye’nin köyde geçirdiği günlerle kendi takviminiz yan yana yürüdükçe roman daha da derinleşiyor.
Kimler sevecek?
- Sonbaharı bir kitapla karşılamayı sevenler
- Memleket, dönüş ve aidiyet temalı romanların okurları
- Aşkı abartısız ve olgun bir dille anlatan kitaplar arayanlar
- Kitap kulübüne tartışmalı bir seçim arayan gruplar

































































Gülşen R. (doğrulanmış kullanıcı) –
Okur kulübümüzde bu kitapla ilk kez herkes aynı fikirde oldu: hepimiz ağladık.
Kadir E. (doğrulanmış kullanıcı) –
Doğa betimlemeleri muhteşem. Haluk karakterini biraz daha tanımak isterdim.
Melike T. (doğrulanmış kullanıcı) –
Bir yağmurlu pazar günü başladım, pazartesi sabahı bitirdim. Değirmen sahnesini hâlâ düşünüyorum.