İstanbul’daki küçük stüdyodan dünyaya: Bağımsız oyun geliştiricileriyle söyleşi
Beş kişilik bir ekiple geliştirdikleri oyunu dünya çapında oyunculara ulaştıran genç geliştiricilerle stüdyolarında buluştuk.
İçindekiler
İstanbul'daki küçük bir ofiste beş kişilik bir ekip, üç yıldır hayallerindeki oyun üzerinde çalışıyor. Kurucu ortak ve oyun tasarımcısı Can Özkan, projenin bir game jam etkinliğinde hazırlanan basit bir prototiple başladığını anlatıyor. Ekip, sınırlı bütçeyle hem bilgisayar hem de konsol sürümlerini geliştirmenin zorluklarını, topluluk geri bildirimlerinin oyunu nasıl şekillendirdiğini paylaşıyor. Yerli oyun sektörünün büyüdüğünü ancak yatırım ve yayıncı desteğine hâlâ ihtiyaç duyduğunu vurguluyorlar. Video söyleşimizde, stüdyonun gündelik çalışma düzenini ve oyunun yapım aşamalarını da izleyebilirsiniz.
Bir fikirden oynanabilir demoya
Ekibin oyunu bir game jam etkinliğinde, kırk sekiz saat içinde hazırlanmış kaba bir prototipten doğdu. Kurucu ortak ve oyun tasarımcısı Can Özkan, o hafta sonu masa lambası ve bulmaca mekanikleriyle kurdukları basit fikrin ekipte heyecan yarattığını anlatıyor. Sonraki aylarda prototip, ilk oynanabilir demoya dönüştü. Bu süreç ekibin ilk ortak çalışma deneyimi oldu.
Demoyu topluluk platformunda paylaşmak, ekibin yönünü değiştirdi. Oyuncuların geri bildirimleri sayesinde zorluk eğrisini yeniden kurdular ve bazı bölümleri baştan tasarladılar. Çizimlerin tamamı elle yapıldı; ses tasarımı ise ekipten birinin yerel müzisyenlerle çalışmasıyla hazırlandı. Demo, ilk ayında on binden fazla indirme aldı. Ekip bu geri bildirimleri düzenli bir tabloda toplayıp her hafta gözden geçiriyor.

Küçük bir ekip olmak, hızlı karar vermenin en büyük avantajı.
Can Öztürk
Küçük ekip, büyük hedefler
Beş kişilik ekipte herkesin birden fazla işi var: tasarımcı aynı zamanda hikâye yazıyor, programcı ses entegrasyonu yapıyor. Can Özkan, küçük ekip olmanın en büyük avantajını hızlı karar vermek olarak görüyor: bir fikir sabah toplantıda ortaya atılıyor, akşam oyunda deneniyor. Büyük stüdyoların toplantı ve onay zincirlerinden uzak olmak yaratıcılığı artırıyor.
Zorluklar da az değil. Sınırlı bütçeyle hem bilgisayar hem de konsol sürümleri geliştirmek, test cihazı ve onay süreçleri nedeniyle zaman alıyor. Ekip, planlamayı küçük aşamalara bölüyor ve her hafta oynanabilir bir sürüm çıkarıyor. Uzun çalışma saatleri sağlıklı sınırlarda tutulmaya çalışılıyor; tükenmişlik, bağımsız sektörün sık karşılaşılan riski.
Yerli oyun sektörüne tavsiyeler
Yerli oyun sektörünün büyüdüğünü söyleyen ekip, yatırım ve yayıncı desteğine hâlâ ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Başlangıç aşamasında fon bulmak zor; bu yüzden birçok ekip hibe programlarını, oyun etkinliklerini ve toplu fonlama kampanyalarını birlikte kullanıyor. Yayıncılarla erken görüşmek, pazarlama ve yerelleştirme yükünü hafifletiyor. Bu destek olmadan küçük bir stüdyonun uzun soluklu proje yürütmesi çok zor.
| Konu | Oyun |
|---|---|
| Öne çıkanlar | oyun, yerli yapım, konsol |
| Okuma süresi | 7 dakika |
| Hazırlayan | Can Öztürk |
Öne çıkan noktalar
- Oyun, bir game jam prototipinden topluluk geri bildirimleriyle şekillendi.
- Beş kişilik ekipte herkes birden fazla rol üstleniyor, kararlar hızlı alınıyor.
- Yerli sektör için yatırım ve yayıncı desteği hâlâ önemli ihtiyaç.
Genç geliştiricilere önerileri net: küçük bir oyunla başlayın, bitirmeyi öğrenin, topluluk oluşturun ve geri bildirimi erken alın. Mükemmel oyunu beklemek yerine oynanabilir bir sürümü hızla yayınlamak daha öğretici. Video söyleşimizde stüdyonun gündelik çalışma düzenini, masa başındaki prototipleri ve oyunun yapım aşamalarını da izleyebilirsiniz. Ekip, bu tavsiyeleri kendi yaşadığı deneyimlerden çıkardığını da ekliyor.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?



































































Yorum Yap