
Altmışlı yıllarda inşa edilmiş bir apartmanın üçüncü katındaki daire, yıllarca kimsenin ilgisini çekmeden boş kaldı. Mimar çift Elif ve Kerem Bulut, bu daireyi gördükleri anda karo zeminlerin, ahşap pencere doğramalarının ve yüksek tavanların potansiyelini fark etti. Bir yıl süren restorasyon sürecinde, binanın özgün dokusunu korurken modern yaşamın ihtiyaçlarına cevap veren bir ev yaratmayı başardılar. Dönüşümün hikâyesini kendilerinden dinledik.
Bu yazıda
- Özgün detayları korumak
- Işığı içeri almak
- Eski ve yeninin uyumu
Özgün detayları korumak
Restorasyonun ilk kararı, nelerin korunacağını belirlemek oldu. Bulut çifti, dairede bulunan desenli karo zeminleri, ahşap pencere doğramalarını ve yüksek tavanlardaki kornişleri özgün hâliyle bırakmaya karar verdi. Her öğeyi fotoğraflayıp numaralandırdılar, hangi parçaların onarılabileceğini ustalarla tek tek inceleyip bir envanter çıkardılar. Bu envanter, bütçe planlamasında da yol gösterici oldu.
Koruma kararı yalnızca estetik değil, aynı zamanda sürdürülebilirlik açısından da anlamlıydı. Yıllarca ayakta kalmış bir ahşap doğrama, doğru onarıldığında yenisinden daha uzun ömürlü olabiliyor. Yenileme sürecini anlatan mimarlar, özgün karoların bazılarının kırık olduğunu, ancak benzer desenleri başka bir eski binadan kurtarılan parçalarla tamamladıklarını anlattı. Böylece zeminde fark edilmeyecek ince bir hafıza katmanı oluşmuş.

Eski bir evi yenilemek, onun hafızasına saygı duymakla başlar.
Zeynep Kara
Işığı içeri almak
Altmışlı yıllardan kalan dairenin en büyük sorunu, ışığın yalnızca ön cepheden girmesiydi. Çift, iç duvarların bir bölümünü kaldırmak yerine, camlı bir bölme ve yarı saydam kapılar kullanarak ışığı koridora taşıdı. Bu çözüm hem yapının taşıyıcı sistemine dokunmadı hem de mekânlar arasındaki akışı hissedilir biçimde güçlendirdi. Sabah güneşi artık koridorun sonuna kadar uzanıyor.
Mutfak ve banyo gibi ıslak hacimler yeniden düşünüldü. Mutfak, salonla ilişkiyi artırmak için açık bir tezgâhla bağlandı; küçük banyonun duvarları ise açık renkli bir sıva ile kaplanarak daha ferah gösterildi. Aydınlatmada tavan ışığı yerine farklı noktalardan gelen sıcak tonlu lambalar tercih edildi. Böylece akşam saatlerinde daire, daha samimi ve yumuşak bir atmosfere kavuştu.
Eski ve yeninin uyumu
Eski ve yeninin uyumu, çiftin dairede en çok üzerinde durduğu konuydu. Modern mobilyaları sade ve nötr tutarken, antikacıdan alınan birkaç parçayı vurgu olarak kullandılar. Böylece ne bir müze havası oluştu ne de eski dokuyla çatışan soğuk bir iç mekân. Çift, her yeni eşya için “bu odayla sohbet edebilir mi?” sorusunu kendine sormuş.
| Konu | Mimari |
|---|---|
| Öne çıkanlar | iç mimari, sürdürülebilirlik, el yapımı |
| Okuma süresi | 8 dakika |
| Hazırlayan | Zeynep Kara |
Öne çıkan noktalar
- Restorasyon, korunacak öğelerin envanteriyle başladı.
- Işık, iç duvarları yıkmadan camlı bölmelerle koridora taşındı.
- Sade yeni mobilya ve birkaç antika parça uyum kurdu.
Malzeme seçimi de bu uyumu destekledi. Doğal meşe parkeler, kireç bazlı boyalar ve el yapımı seramik kaplamalar dairenin özgün karolarıyla tanışıklık kurdu. Bütçenin sınırlı olduğu yerlerde ise yeniden değerlendirilen mobilyalar ve yerel ustaların işleri kullanıldı. Bir yılın sonunda ortaya çıkan ev, mimarların deyişiyle yeni bir ev değil, kendini yeniden bulmuş eski bir ev.



































































2 Yorum
Çok faydalı bir yazı olmuş, emeğinize sağlık.
Konunun bu yönünü hiç düşünmemiştim; devamını bekliyorum.