Açıklama
Karaburun Takımadaları’nda her fener, denizden çıkan tuz ejderlerini kıyıdan uzak tutan eski bir antlaşmanın parçasıdır. Ama fenerciler birer birer ölmüş, ışıklar sönmüş, köyler sise teslim olmuştur. Son fenercinin kızı Mavi, babasının ölümünden sonra adadaki tek kişi olarak ışığı yakmaya çalışır; fenerin camında ise her gece bir tuz ejderinin yansıması belirir. Ejder saldırmaz, konuşur: Antlaşmayı ilk bozanın insanlar olduğunu ve Mavi’nin bunu düzeltmek için yalnızca bir kış zamanı olduğunu söyler.
Kitapçının notu
Umut Karabağlı‘nın ilk romanı, ejderli fantastik hikâyelerin bütün heyecanını taşırken alışılmış kahraman yolculuğunu tersine çeviriyor: Burada kılıç yok, sabır ve dinlemek var. Denizcilik terimleri, fener bakımının ayrıntıları ve ada halkının şarkıları kitaba başka bir doku katıyor. Ekim ortasında rafa geldi ve fantastik okur grubumuzun oylamasında ayın kitabı seçildi.
Bir okurumuzdan: “Kitabı kapattığımda ilk işim balkona çıkıp denize bakmak oldu.” Ada halkının şarkıları kitabın sonunda notalarıyla birlikte verilmiş; okurlarımızdan biri bunlardan birini bestelenmiş haliyle bize dinletti.
Kimler sevecek?
- Ejderli ama alışılmışın dışında bir fantastik arayanlar
- Deniz feneri, ada ve fırtına atmosferini sevenler
- Genç bir kadın kahramanın cesaret hikâyesini okumak isteyenler
































































Elif N. (doğrulanmış kullanıcı) –
Ejderle konuşulan sahneler muhteşem, kılıç olmadan da bu kadar gerilim yaratılabiliyormuş.
Batuhan K. (doğrulanmış kullanıcı) –
Ada şarkıları kitabın en sevdiğim yanı oldu. Ortada biraz tempo düşüyor ama final çok güçlü.