Açıklama
Emekli deniz subayı Nurettin Bey, karısının ölümünden sonra adadaki eski evini pansiyona çevirmeye karar verdiğinde ne yemek yapmayı ne de yabancılarla sohbet etmeyi bilir. Çatıdaki paslı rüzgârgülü her sabah başka yöne döner; pansiyona da her hafta başka bir dert gelir. Tezini yazamayan bir doktora öğrencisi, balayına tek başına çıkmış bir gelin, yıllardır konuşmayan iki kardeş ve bir türlü pansiyondan ayrılmayan gizemli bir kedi. Bir yaz boyunca kurulan bu tuhaf sofrada herkes, gelirken getirdiği yükün bir kısmını iskelede bırakmayı öğrenir.
Raftan bir not
Taner Ekincioğlu‘nun mizahı kırıcı değil, sarıp sarmalayan cinsten. Kitabı okurken birkaç kez sesli güldüğümüzü, birkaç kez de gözümüzün dolduğunu itiraf edelim. Beşinci baskısına ulaşan roman, tatil çantası önerisi isteyen okurlarımıza ilk uzattığımız kitap. Kısa bölümleri sayesinde plajda, vapurda ya da bekleme salonunda rahatça okunuyor.
Bir okurumuzdan: “Pansiyonun kedisini o kadar sevdim ki adadaki tatilimde her sokak kedisinde onu aradım.” Bu cümleyi kasada en az on kez duyduk; kedi, kitabın gizli kahramanı sayılır.
Kimler sevecek?
- Hafif ama içi boş olmayan bir yaz kitabı arayanlar
- Ada hayatını ve kalabalık sofraları özleyenler
- Gülerken düşündüren karakter komedilerinin okurları
































































Selin O. (doğrulanmış kullanıcı) –
Tatilde okumak için aldım, iki günde bitti. Ara ara hüzünlü ama genel olarak insanı iyi hissettiriyor.
Mehmet Ali G. (doğrulanmış kullanıcı) –
Nurettin Bey’i çok sevdim, babamı hatırlattı. Bazı yan karakterler biraz yüzeysel kalmış.
Ece V. (doğrulanmış kullanıcı) –
Kedi bölümlerinde kahkahayı bastım, vapurdaki herkes bana baktı. Çok tatlı bir kitap.