
Urla yolunda bir zeytinlik lokantası: Taşbahçe’de mevsim menüsüyle bir akşam
Asırlık zeytin ağaçlarının arasındaki taş bir avluda, yalnızca yerel üreticilerle çalışan Taşbahçe'nin sonbahar menüsünü denedik.
İçindekiler
İzmir'den Urla'ya uzanan yolun bir sapağında, asırlık zeytin ağaçlarının arasına gizlenmiş taş bir avlu: Taşbahçe, üç yıl önce bir zeytinyağı üreticisi ailenin eski sıkım evini lokantaya dönüştürmesiyle açıldı. Menü, yarıçapı elli kilometreyi geçmeyen üreticilerden gelen ürünlerle her ay yeniden yazılıyor. Ekim sonunda ziyaret ettiğimizde masaya taze sıkım zeytinyağıyla sunulan ekşi mayalı ekmek, közlenmiş patlıcan, ayvalı kereviz, otlu börek ve nar ekşili bir balık tabağı geldi. Bu yazıda lokantanın atmosferini, sonbahar menüsünden öne çıkan tabakları, servis kalitesini ve fiyat dengesini değerlendirdik. Rezervasyonsuz gitmemenizi, mümkünse gün batımından önce varmanızı öneriyoruz.
Zeytinliğin içinde bir avlu
Taşbahçe'ye ulaşmak için ana yoldan ayrılıp zeytin ağaçlarının arasındaki toprak bir yolda birkaç yüz metre ilerlemek gerekiyor. Yolun sonunda karşınıza çıkan taş avlu, eski bir zeytinyağı sıkım evinin kalıntıları üzerine kurulmuş. Avlunun ortasındaki asırlık zeytin ağacının çevresine dizilmiş masalar, gün batımında sıcak bir ışıkla aydınlanıyor. Avluya girerken ilk dikkat çeken, zeytin ağaçlarının arasından gelen hafif rüzgâr ve uzaktan duyulan kuş sesleri oluyor; şehrin gürültüsü burada tamamen kayboluyor.
Lokantanın iç salonu, eski sıkım evinin taş duvarlarını ve ahşap kirişlerini koruyor. Kış aylarında servis bu salonda, şöminenin yanında yapılıyor. Mekânın sahibi olan aile, lokantayı açarken eski yapıya mümkün olduğunca az müdahale ettiklerini, zeytinliğin ruhunu korumaya çalıştıklarını anlatıyor. Atmosfer sade ve samimi, gösterişten uzak. Lokantanın bir köşesinde, ailenin eski zeytinyağı sıkım aletleri sergileniyor; bunlar hem dekoratif bir unsur hem de mekânın hikâyesini anlatan küçük bir sergi işlevi görüyor.

Zeytin ağacının gölgesinde yenen yemek, kendi toprağından konuşur.
Mert Aksoy
Sonbahar menüsünden tabaklar
Masaya ilk gelen, ailenin kendi zeytinliğinden sıkılan taze zeytinyağı ve ekşi mayalı ekmekti. Ardından közlenmiş patlıcan, zeytinyağlı ayvalı kereviz ve kaya koruğuyla hazırlanan bir salata geldi. Otlu börek, yerel bir peynirle hazırlanmış ve incecik açılmış yufkasıyla dikkat çekiyordu. Her tabakta malzemenin tazeliği ve mevsimselliği belirgin biçimde hissediliyordu. Ekmeğin yanında sunulan zeytinyağı, hafif acımsı ve meyvemsi aromasıyla tabakların hepsine eşlik ediyor; servis ekibi yağın hasat tarihini de memnuniyetle anlatıyor.
Ana yemek olarak nar ekşisi ve cevizle hazırlanmış bir levrek tabağı denedik. Balık tam kıvamında pişmişti ve nar ekşisinin ekşiliği cevizin yağlılığıyla güzel bir denge kuruyordu. Tatlı olarak ise fırında kabak tatlısı ve tahin ile servis edilen bir kestane püresi sunuldu. Menü her ay değiştiği için bu tabakların bir kısmını bir sonraki ziyaretinizde bulamayabilirsiniz. Tatlıların hafif ve mevsimsel olması, uzun bir yemeğin sonunda sofradan ağırlık hissetmeden kalkmanızı sağlıyor.
Fiyat, servis ve ulaşım
Taşbahçe'de iki kişilik bir akşam yemeği, şehirdeki benzer kalitedeki restoranlarla karşılaştırıldığında makul bir bütçe gerektiriyor. Porsiyonlar paylaşmaya uygun ve tabakların çoğu masaya ortaya servis ediliyor. Servis ekibi menüyü ayrıntılı biçimde anlatıyor ve malzemelerin hangi üreticiden geldiğini rahatlıkla söyleyebiliyor. Ziyaretimizde tabakların masaya gelme hızı dengeliydi, servis ekibi ise hem bilgili hem de güler yüzlüydü. Garsonlar menüdeki her tabağın hikâyesini ve hangi köyden gelen malzemeyle hazırlandığını ayrıntılı biçimde anlatabiliyor; bu da deneyime ayrı bir değer katıyor.
| Konu | Restoran Rehberi |
|---|---|
| Öne çıkanlar | restoran, zeytinyağı, mevsim |
| Okuma süresi | 6 dakika |
| Hazırlayan | Mert Aksoy |
Öne çıkan noktalar
- Taşbahçe, eski bir zeytinyağı sıkım evinde kurulmuş bir lokanta.
- Menü, yakın çevredeki üreticilerin ürünleriyle her ay yenileniyor.
- Hafta sonları rezervasyon şart, gün batımından önce varmak öneriliyor.
Lokantaya özel araçla ulaşmak en pratik yol; toplu taşımayla gitmek isteyenlerin ana yoldan sonra kısa bir yürüyüşü göze alması gerekiyor. Rezervasyon özellikle hafta sonları şart. Gün batımından önce varmak, zeytinliğin en güzel hâlini görmenizi sağlıyor. Kış aylarında akşamlar serinlediği için yanınıza kalın bir giysi almanızı öneriyoruz. Lokanta pazartesi günleri kapalı; diğer günlerde öğle ve akşam servisi yapılıyor, kış aylarında ise yalnızca akşam servisi sürüyor.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?


































































Yorum Yap