
Geçen bahar bir bit pazarında, tozlu bir kutunun içinde çift objektifli eski bir orta format makine buldum. Satıcı makinenin çalışıp çalışmadığını bilmiyordu, ben de küçük bir riski göze alarak onu eve götürdüm. Haftalar süren temizlik, deklanşör onarımı ve ışık sızıntısı testlerinden sonra makine yeniden fotoğraf çekmeye hazırdı. Bu yazıda onarım sürecini adım adım anlatıyor ve ilk rulodan çıkan kareleri paylaşıyorum.
Bu yazıda
- Bit pazarındaki şanslı buluş
- Temizlik, onarım ve ışık sızıntısı testi
- İlk rulodan çıkan kareler
Bit pazarındaki şanslı buluş
Makineyi bit pazarında kutunun dibinde, yağlı bir bezin içinde buldum. Çift objektifli bu orta format makine, dış görünüşüyle bir müze parçası gibiydi. Satıcı pazarlık yapmadan makineyi çok makul bir fiyata verdi. Eve getirdiğimde ilk işim, makinenin iç mekanizmasına zarar vermeden dış yüzeyini yumuşak bir bezle temizlemek oldu.
Sonra makineyi detaylı biçimde incelemeye başladım. Çatlak deri kaplama, paslanmış bir mandal ve toz dolu vizör camı vardı. Ancak soğuk görünüşünün altında, lensler hâlâ temizdi ve diyafram halkası pürüzsüzce dönüyordu. Bu işaretler, makinenin kurtarılabileceğini söylüyordu; sadece sabır ve doğru malzeme gerekiyordu. Hepsinin tamiri mümkün değildi, ama her kusur makinenin geçmiş hikâyesini de anlatıyordu.

Eski bir makineyi onarmak, bir başkasının yarım kalan hikâyesini sürdürmek gibi.
Emre Çelik
Temizlik, onarım ve ışık sızıntısı testi
Temizlik için lens temizleme çözeltisi, yumuşak fırça ve hava üfleyici kullandım. Vizör camını nazikçe silip içerideki tozu aldım. Deklanşör mekanizması ilk başta tıkırtılı çalışıyordu; hafif bir makine yağıyla ve sabırla serbestleştirdim. Bu tür işlemlerde çok az yağ yeterli, fazlası mekanizmaya yayılıp sorun çıkarabilir. Bu hazırlık işi, sonradan film harcamamak için gerçekten değerliydi.
Işık sızıntısı testi için en önemli adımdı. Eski körük ve deri contalar zamanla çatlıyor ve film üzerine ışık sızdırıyor. Karanlık bir odada makineyi açıp arkadan güçlü bir el fenerini tutarak sızıntı noktalarını aradım. İki küçük sızıntıyı özel bir bantla kapattım ve ilk ruloyu düşük riskli bir çekimde denemeye karar verdim.
İlk rulodan çıkan kareler
İlk rulo altmış kareli değil, on iki kareliydi; her kare çok değerliydi. Kendi mahallemde yürürken ışığın yumuşak olduğu bir akşam çekim yaptım. Her kareyi çekmeden önce ışık ölçerle ölçüm yaptım ve vizör camındaki ters görüntüye alışmaya çalıştım. Belden bakmak, insanlarla daha rahat iletişim kurmamı sağladı; makine çok az dikkat çekiyordu.
| Konu | Analog |
|---|---|
| Öne çıkanlar | film fotoğrafçılığı, lens, karanlık oda |
| Okuma süresi | 7 dakika |
| Hazırlayan | Emre Çelik |
Öne çıkan noktalar
- Bit pazarında bulunan makine nazik bir temizlik ve hafif yağlamayla serbestleşti.
- Karanlık odada el feneriyle ışık sızıntısı aranıp bantla kapatıldı.
- İlk rulodan sekiz net, derin tonlu orta format kare çıktı.
Negatifleri tarayıp ilk kareleri gördüğümde heyecandan yerimde duramadım. Dört kare ışık sızıntısı nedeniyle hafif kırmızıydı, ama sekiz kare net, zengin tonlu ve ayrıntılıydı. Orta format negatifin geniş alanı, ten renklerine ve gölgelere inanılmaz bir derinlik katıyordu. Bu makine artık ikinci hayatında, benimle yeni hikâyeler biriktirmeye devam ediyor.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?


































































Yorum Yap