



Üç yıl önce, Orta Anadolu'da nüfusu her yıl biraz daha azalan küçük bir köye ilk kez gittiğimde, orada bu kadar uzun süre kalacağımı tahmin etmiyordum. Köyün yaşlı sakinleri beni önce meraklı bir yabancı, sonra da her mevsim dönen bir misafir olarak kabul ettiler. Bu süre boyunca kırk farklı insanın portresini, çoğunu orta format film makinemle çektim. Bu galeride projenin en sevdiğim karelerini ve her portrenin arkasındaki kısa hikâyeleri paylaşıyorum.
Bu yazıda
- Projenin başlangıcı
- Mevsimlerle değişen yüzler
- Sergiye ve kitaba giden yol
Projenin başlangıcı
Projenin fikri tesadüfen doğdu. İlk ziyaretimde köyün kahvehanesinde bir çay içerken yaşlı bir adam bana köyde artık yalnızca kırk kişi kaldığını söyledi. O an bu kırk kişinin yüzlerini kaydetme fikri aklıma düştü. Köylülere projeyi anlattığımda bazıları şüpheyle baktı, bazıları ise heyecanla destek verdi. Bu karşılaşma, kırk kişilik küçük bir köyün büyük hikâyesine benim ilk adımım oldu.
Çekimlere başlamadan önce üç ay boyunca yalnızca köyde zaman geçirdim, makinemi çıkarmadım. Tarlaya gittim, hasatta yardım ettim, düğünlere katıldım. Bu süreç, sonradan çekeceğim portrelerin kalitesini belirleyen şeydi. İnsanlar beni tanımadan fotoğrafımı çekmeme izin vermezlerdi; beni tanıyınca ise evlerinin kapılarını bile açtılar. Güven, ancak zamanla ve ortak sofralarla kurulabilen bir şey olduğunu bu üç ay bana net olarak gösterdi.

Bir portre projesi, fotoğraftan çok güven inşa etmekle ilgili.
Zeynep Kara
Mevsimlerle değişen yüzler
Her mevsim farklı bir yüz getirdi. Kışın ocak başında kalın yünlüler ve tütün kokan sohbetler vardı. İlkbaharda tarlaya çıkmanın hevesi gözlerde belirdi. Yazın hasat yorgunluğu ellerde ve alınlarda kendini gösterdi, sonbaharda ise hasat sonrası dinginlik hâkim oldu. Aynı kişiyi dört mevsimde fotoğraflamak, hayatın akışını görmeme imkân verdi.



Orta format film makinesi, bu projede doğru bir tercih oldu. Yavaş ve sessiz çalışması, insanların poz verirken rahatlamasını sağladı. Her portre için en fazla beş kare çektim. Çektikten sonra köylülerle birlikte kareleri izledik; bu da paylaşımın bir parçası olmuştu. Doğal ışık, çoğunlukla bir pencerenin yanı ya da bir avlunun gölgeliği, portrelerin ortak dili oldu.
Sergiye ve kitaba giden yol
Üç yılın sonunda elimde yüzlerce negatif vardı ve hepsini seçip düzenlemek zaman aldı. Bir tasarımcı arkadaşımla birlikte kırk portreyi bir seri olarak sıraladık. Seri, mevsimlerin akışını ve köyün ritmini izleyecek biçimde kuruldu. Her portrenin yanında kişinin kendi cümlesinden kısa bir not yer alıyor. Eleme, sıralama ve düzenleme süreci, projenin fotoğraf çekmekten bile daha yoğun bir kısmı oldu.
| Konu | Portre |
|---|---|
| Öne çıkanlar | portre, film fotoğrafçılığı, gezi günlüğü |
| Okuma süresi | 8 dakika |
| Hazırlayan | Zeynep Kara |
Öne çıkan noktalar
- Çekimden önce üç ay köyde yaşayıp güven kurmak projenin temelini oluşturdu.
- Aynı kişiler dört mevsimde fotoğraflanarak hayatın akışı kaydedildi.
- Kırk portre köylülerin notlarıyla bir seri olarak sergiye dönüştü.
Proje, yerel bir kültür merkezinde ilk kez sergilendi. Köylüler açılışa gelip kendi portrelerinin önünde fotoğraf çektirdi. Bu an, tüm çalışmanın en değerli anıydı. Şimdi proje bir kitaba dönüşme aşamasında. Köyde nüfus azalmaya devam ediyor, ama bu kırk yüz artık kalıcı bir arşivde yaşayacak. Fotoğrafın kayıt tutma gücünü böyle anlıyorum.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?


































































Yorum Yap