Nevin Sarı yazdı: Emeklinin mutfağında kasım ayı
Yazarımız Nevin Sarı, bu haftaki yazısında sabit gelirli bir emeklinin kasım ayı mutfak hesabını, pazar filesinden fatura zarfına uzanan bir hikâyeyle anlatıyor.

İçindekiler
Kasım geldi mi Hatice Teyze'nin mutfağında bir hesap defteri açılır. Defterin bir sayfasında pazar filesine girecekler, diğer sayfasında ay sonuna kadar ödenecek faturalar yazılıdır. Kırk yıl öğretmenlik yapmış bir kadının bugün en çok düşündüğü şey, torunlarına bayram harçlığı verip veremeyeceğidir. Bu yazı, Hatice Teyze'nin şahsında milyonlarca emeklinin sessizce taşıdığı yükü anlatmaya çalışıyor. Çünkü rakamların konuşulduğu her toplantıda, o rakamların arkasındaki mutfakları da hatırlamak zorundayız.
Pazar filesindeki hesap
Sarı'nın yazısı, kasım ayında pazar filesinin nasıl daraldığını, bir emeklinin gözünden anlatıyor. Hatice Teyze'nin listesinde önce ekmek, süt ve mevsim sebzeleri yer alıyor; et ve meyve ise ancak belli günlerde. Pazar yerinde her tezgâhta iki üç kez fiyat soran bu kadın, torbaya girmeyen ürünler için adeta kendisiyle pazarlık yapıyor. Yazı boyunca Hatice Teyze'nin hiçbir cümlesinde şikâyet bulunmuyor, ama her cümlenin altında bir hesap yatıyor.
Yazarın dikkat çektiği nokta, bu hesabın acıdan çok alışkanlıkla yapılması. Yıllardır ay sonunu getirmek için aynı yöntemi uygulayan emeklilerin, mutfaktaki küçük tasarrufları artık içselleştirdiği söyleniyor. Sarı, bunun sürdürülebilir bir yaşam değil, sessiz bir direniş olduğunu yazıyor. Pazar filesi küçüldükçe dayanışmanın büyüdüğüne dair örnekler de yazıda yer alıyor.

Emeklinin bütçesi, bir ülkenin vicdanının aynasıdır.
Elif Yalçın
Fatura zarfının ağırlığı
Fatura zarfı, mutfak hesabının ikinci büyük kalemi. Sarı, kasım başında kapıya gelen zarfın Hatice Teyze'nin kalbini hızlandırdığını, doğal gaz ve elektrik ücretinin açıldığı an evdeki havanın değiştiğini anlatıyor. Soba başında oturup battaniyeye sarılarak ısıtmayı kısmak, onun için yılların alışkanlığı. Reçete kuyruğunda bekleyen bir emeklinin cebindeki bozuk paraları tek tek saydığı sahne, yazının en çok akılda kalan kareleri arasında.
Yazıda ilaç harcamaları da yer alıyor. Reçetedeki bir ilacın katılım payının artması, aylık bütçedeki dengeyi bozabiliyor. Sarı, bu detayların istatistiklerde görünmediğini ama mutfaklarda yaşandığını ekliyor. Ona göre bir ülkenin emeklilere bakışı, yalnızca aylık rakamlarla değil, kış aylarında ısınabilmeleriyle de ölçülmeli. Faturaların zamanında ödenmesi için küçük ama sürekli tasarruflar yapılıyor, bu da çoğu zaman konforun bedeliyle ödeniyor.
Dayanışmanın sessiz gücü
Yazının en etkileyici bölümü, dayanışmanın sessiz gücünü anlatan kısım. Komşular, kasım soğuğunda birbirlerine kapı çalıp çorba paylaşıyor, torunlar harçlıklarını babaanneleriyle bölüşüyor. Mahalledeki bakkal ise veresiye defterini sessizce kapatmayı tercih ediyor. Hatice Teyze, bu iyilikleri ayrı bir hesap defterinde değil, kalbinde tutuyor. Bu sahneler bize rakamların ardındaki insanları ve onların gündelik cesaretini hatırlatıyor.
| Konu | Köşe Yazıları |
|---|---|
| Öne çıkanlar | yorum, emekli, enflasyon |
| Okuma süresi | 5 dakika |
| Hazırlayan | Elif Yalçın |
Öne çıkan noktalar
- Yazı, bir emeklinin kasım ayı pazar listesini ve bütçe hesabını anlatıyor.
- Fatura zarfı ve ilaç katılım payı, mutfak hesabının ağır kalemleri.
- Mahalle dayanışması, zor günlerde en güçlü destek olarak öne çıkıyor.
Sarı, bu dayanışmanın hükümet politikalarının yerini tutamayacağını, ama toplumun vicdanını gösterdiğini vurguluyor. Yazının sonunda kasım ayı mutfağına bakmanın bir iktisat dersi değil, bir vicdan dersi olduğunu söylüyor. Okurlara da komşularının kapısını bu kış bir kez daha çalmayı hatırlatıyor. Yazı, emeklilerin yaşadığı zorlukların yalnızca bir ekonomi başlığı olmadığını, toplumsal bir sorumluluk olduğunu hatırlatarak bitiyor.



































































Yorum Yap