Geçen yılın başında kendime basit bir kural koydum: On iki ay boyunca yalnızca tek bir 35 mm sabit lensle fotoğraf çekecektim. İlk haftalarda en çok zorlandığım şey, uzaktaki bir detayı yakınlaştıramamaktı. Ancak zamanla öznelerime daha çok yaklaşmayı, kadrajı ayaklarımla kurmayı ve sahneyi daha bütünlüklü görmeyi öğrendim. Videoda bu bir yılın sonunda arşivimde neyin değiştiğini ve sabit lensle çalışmanın bana kattıklarını anlatıyorum.
Bu yazıda
- Neden 35 mm?
- Ayaklarınızla zoom yapmak
- Bir yılın sonunda arşivime bakınca
Neden 35 mm?
Otuz beş milimetre odak uzaklığı, insan gözünün gördüğü dünyaya en yakın perspektiflerden biri. Ne çok geniş ne çok dar; sokakta, evde ve yolculukta hemen her sahneye uyum sağlıyor. Bu yüzden deney için seçtiğim odak uzaklığı bu oldu. Diyaframı f/1.8 olan hafif bir lens aldım ve yıl boyunca başka hiçbir lensi çantaya koymadım.
İlk haftalarda dar ve geniş seçenek arasında gidip gelen refleksimle mücadele etmem gerekti. Uzak bir kuşu, bir tiyatro sahnesini ya da kalabalığın ortasındaki bir portreyi yakınlaştıramamak sinir bozucuydu. Ancak üçüncü ayda kafamda lensin görüş alanını görmeye başladım; sahneye bakar bakmaz hangi kadrajın mümkün olduğunu önceden hissediyordum.

Sabit lens size neyi çekemeyeceğinizi değil, neye odaklanmanız gerektiğini öğretiyor.
Can Öztürk
Ayaklarınızla zoom yapmak
Ayaklarla zoom yapmak, yalnızca fiziksel olarak yaklaşıp uzaklaşmak değil. Özneye yaklaştığınızda ilişkiniz değişiyor: konuşuyor, gülümsüyor, bazen izin alıyorsunuz. Uzaktan gizlice çekmek yerine sahnenin içine giriyorsunuz. Bu da kareleri daha samimi ve daha dürüst yapıyor. Sokak portrelerimin kalitesi bu yıl gözle görülür biçimde yükseldi. Bu kısa alışma dönemi, sonraki aylarda çok daha hızlı çalışmamın temelini attı.
Yakınlaşmak kadar geri çekilmek de öğretici oldu. Bir mimariyi sığdırmak için karşı kaldırıma geçmek, bir pazar sahnesini toplamak için bir merdivene çıkmak gibi küçük hareketler kompozisyonu değiştirdi. Zoom lens olsaydı yerimde durup sadece halkayı çevirecektim. Sabit lens beni sürekli hareket etmeye ve kadrajı bedenimle kurmaya zorladı.
Bir yılın sonunda arşivime bakınca
Yılın sonunda arşivime baktığımda en büyük değişim, karelerin tutarlılığıydı. Aynı odak uzaklığıyla çekilmiş yüzlerce fotoğraf, birbirine bakan bir dile sahipti. Perspektif aynı olduğu için seçki yapmak, albüm kurmak ve düzenleme tonunu belirlemek de kolaylaştı. Bir tarzın oluşması için bazen sınırlama gerektiğini somut olarak gördüm. Arşivimdeki en tutarlı seriler, hep bu sabit lensle çektiğim karelerden çıktı.
| Konu | Ekipman |
|---|---|
| Öne çıkanlar | lens, kompozisyon, sokak fotoğrafçılığı |
| Okuma süresi | 7 dakika |
| Hazırlayan | Can Öztürk |
Öne çıkan noktalar
- Otuz beş milimetre sabit lens, hem sokak hem gezi için çok yönlü çıktı.
- Ayaklarla zoom yapmak özneyle ilişkiyi ve kompozisyonu değiştiriyor.
- Tek odak uzaklığı, arşivdeki karelere tutarlı bir dil kazandırıyor.
Peki bu deneyi herkese önerir miyim? Evet, ama bir ön koşulla: sabit lensle çekemeyeceğiniz işleri de kabullenmelisiniz. Spor, yaban hayatı ya da mimari detay çekiyorsanız elbette başka lenslere ihtiyaç duyarsınız. Ben bu yıldan sonra çantamda yine zoom taşıyorum ama sabit lens artık her zaman makinemin üzerinde duruyor.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?

































































Yorum Yap