
Ufuk Ötesi incelemesi: Yılın en iddialı açık dünya oyununda 60 saat
Uçsuz bucaksız haritası ve dallanan hikâyesiyle dikkat çeken Ufuk Ötesi'ni bitirene kadar oynadık. Görsel olarak büyüleyici, ama her şey kusursuz değil.
İçindekiler
Duyurulduğu günden bu yana yılın en çok beklenen yapımları arasında gösterilen Ufuk Ötesi, nihayet oyuncularla buluştu. Altmış saati aşan oyun süremizde haritanın neredeyse tamamını gezdik, yan görevlerin büyük bölümünü tamamladık ve üç farklı sonu gördük. Oyunun sunduğu görsel şölen ve atmosfer gerçekten etkileyici, ancak bazı görevlerin kendini tekrar etmesi temponun yer yer düşmesine yol açıyor. İlk günden yayınlanan büyük güncelleme ise teknik sorunların önemli bir kısmını gidermiş görünüyor.
Hikâye ve karakterler
Hikâye, kıyıdaki bir feribot kazasında hayatta kalan genç haritacı Defne’nin bilinmeyen topraklara doğru yola çıkışıyla başlıyor. Oyun, ilk yirmi saatte merak uyandıran bir gizem kuruyor; ardından tek bir ana çizgiyi izlemek yerine birbirinden bağımsız üç ayrı grubun hikâyesini açıyor. Bu dallanma, ikinci yarıda gerçekten sürprizli bölümlere yol veriyor ve aynı olayı farklı gözlerden görmeyi sağlıyor. Oyuncunun seçimleri, kimin hikâyesinin ne zaman anlatılacağını da belirliyor.
Karakterler yazının en güçlü yanı ve oyunun omurgasını oluşturuyor. Yol arkadaşları, birkaç cümleyle kendilerini anlatan klişelerden uzak, kendi çelişkileri olan insanlar. Özellikle yaşlı bir denizci ile gezgin bir hekim arasındaki diyaloglar, oyunun ana çizgisinden bağımsız olarak hatırlanacak kadar etkileyici. Seslendirme performansları da bu başarıyı destekliyor ve sessiz anları bile canlı tutuyor.

Ufuk Ötesi, kaybolmayı seven oyuncular için yazılmış bir aşk mektubu.
Can Öztürk
Harita büyük, peki dolu mu?
Harita gerçekten çok büyük. Dağlardan çöllere, bataklıklardan buzul ovalarına uzanan bölgeler arasında gezinmek başlı başına bir keşif keyfi sunuyor. Ancak büyüklük her zaman doluluk anlamına gelmiyor. Haritanın bir kısmı, tekrarlayan düşman kamplarından ve benzer toplanabilir nesnelerden oluşuyor. Özellikle orta bölgelerde keşif hissi yerini bir yapılacaklar listesine bırakabiliyor.
Buna karşın yan görevlerin bir kısmı oyunun en parlak anlarını barındırıyor. Terk edilmiş bir fener kulesinde geçen sessiz bir gizem ya da bir köyün yıllık şenliğine hazırlanma görevi, ana hikâyeden daha unutulmaz olabiliyor. Sorun, bu kaliteli görevlerin arasında fazlasıyla vasat olanların da bulunması. Seçici oynarsanız deneyim çok daha iyi.
Performans ve teknik sorunlar
Performans tarafında oyun, ilk gün büyük bir güncellemeyle çıktı ve bu güncelleme sorunların çoğunu giderdi. Test ettiğimiz orta segment bilgisayarda kare hızı çoğunlukla kararlıydı; yalnızca yoğun şehir bölgelerinde hafif düşüşler yaşadık. Birkaç kez görev ilerlemesini kaydetmeyen hatayla karşılaştık, ancak bunlar bir sonraki yamada düzeltildi. Yükleme süreleri hızlı sürücülerde kabul edilebilir düzeyde.
| Konu | Oyun |
|---|---|
| Öne çıkanlar | oyun, inceleme, güncelleme |
| Okuma süresi | 11 dakika |
| Hazırlayan | Can Öztürk |
Öne çıkan noktalar
- Hikâye üç ayrı gruba dallanıyor ve karakterler yazının en güçlü yanı.
- Harita büyük ancak orta bölgelerde görevler kendini tekrar ediyor.
- İlk gün güncellemesi performansı düzeltti, birkaç küçük hata sonraki yamayla giderildi.
Sonuç olarak Ufuk Ötesi, kusursuz olmasa da cesur ve iddialı bir oyun. Görsel tasarımı, müziği ve atmosferi, yılın en akılda kalan yapımlarından biri olmaya aday. Tempoyu seven ve ana hikâyeyi hızla bitirmek isteyen oyuncular belki sabırsızlanacak. Ama yola çıkmaktan, sebepsiz yere bir tepeye tırmanıp manzarayı izlemekten keyif alanlara kesinlikle tavsiye ediyoruz.
Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?



































































Yorum Yap